You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Mensenrechten project in Zuid-Afrika door Melania Kok

Een braai langs de weg in Khayelitsha

Ik ben drie maanden naar Kaapstad gegaan om daar als vrijwilliger te gaan werken op het mensenrechtenkantoor PAHRO. Dit kantoor is onderverdeeld in twee takken, namelijk ‘Social Justice’ en ‘Legal Services’. Vanwege mijn studie Criminologie en Recht ben ik ingedeeld bij de laatste groep. Omdat ik toch ook graag sociale projecten wilde doen, mocht ik workshops geven in Bonnytoun, een detentie-/opvoedcentrum voor jongens t/m 18 jaar en heb ik computerlessen gegeven aan de vrouwen in een vrouwenopvang genaamd St. Anne.

Het werk vond ik erg leuk en interessant. Ik heb onder andere veel geleerd over hoe het Afrikaanse rechtssysteem werkt en hoe vluchtelingen behandeld worden. We kregen cliënten toegewezen waarvoor we veel moesten e-mailen en bellen om een en ander voor hen voor elkaar te krijgen. Voor sommige moest ik een advocaat regelen, voor de een medische en/of financiële ondersteuning en weer voor een ander moest ik een school vinden of een psychiater. Daarnaast heb je ook veel contact met hogere instanties, zo heb je te maken met de UNHCR (UN refugee agency) als het vluchtelingen betreft die bescherming nodig hebben. Kortom, veel uiteenlopende zaken. Dagelijks kwamen er nieuwe cliënten, voornamelijk vluchtelingen, op kantoor langs. Ik vond het vooral erg interessant dat je op deze manier met veel verschillende mensen in contact komt, ondanks dat de verhalen die de cliënten aan je vertellen soms erg schokkend kunnen zijn.

Ik op kantoor

Voor wat betreft de sociale activiteiten: twee keer per week gaf ik met nog een aantal vrijwilligers workshops in Bonnytoun. Ook dit was weer een ervaring op zich. De workshop had elke week een ander onderwerp en dit kon variëren van onderwerpen als ‘Hoe zie jij je ideale gemeenschap’, ‘hobby’s’ en ‘Het leven na Bonnytoun’. Soms mochten de jongens een toneelstukje opvoeren of tekenen en het bleek dat velen van hen dit leuk vonden omdat ze dan creatief bezig konden zijn. Het was steeds maar weer afwachten hoe de workshops overkwamen en of de jongens de aandacht erbij konden houden. Ze waren niet altijd even coöperatief en vaak erg onrustig met als gevolg dat ik mezelf niet verstaanbaar kon maken, maar uiteindelijk vond ik het erg leuk om te doen. Je moet er wel het type voor zijn, maar daar kom je wel achter als je een keer meegaat. Daarnaast heb ik computerlessen gegeven, veel vrouwen in deze opvang hadden zelfs nog nooit van word gehoord. Dus daar viel nog veel te leren.

Naast deze activiteiten is er ook veel ruimte om onderzoek te doen en een stuk te schrijven over een bepaald onderwerp naar keuze. Zo heb ik samen met een aantal vrijwilligers een presentatie aan PAHRO gegeven over Mensenhandel in Afrika. Omdat wij dit onderzoek hadden verricht werden wij zelfs uitgenodigd voor een workshop over mensenhandel, samen met mensen die werkzaam zijn in sociale instanties. Zelf heb ik hierover een paper geschreven voor mijn studie.

Tijdens de workshop over Human Trafficking

Gedurende de landing in Kaapstad kreeg ik ineens de zenuwen over hoe het gastgezin zou zijn. Je weet nooit bij wie je terechtkomt en of het wel klikt. Maar ik kan je vertellen dat ik een geweldig gastgezin had, ik werd bij aankomst heel hartelijk ontvangen door het hele gezin. Gedurende mijn verblijf in Kaapstad ben ik altijd de enige vrijwilliger in het gezin geweest. Dat leek mij in het begin nogal lastig, omdat ik bang was dat ik de andere vrijwilligers na werktijd niet zou zien, maar het tegendeel is gebleken. Ik vond het eigenlijk wel prima alleen, daar zorgde het gastgezin wel voor. Ze zijn zelfs zo geweldig, dat ik binnenkort terugga!

Na werktijd is er genoeg te doen om je vrije tijd mee in te vullen. Eerst dacht ik dat het te gevaarlijk zou zijn om naar buiten te gaan, dus ik ging ervan uit dat ik elke avond thuis zou zijn. Maar zolang je opgehaald en thuisgebracht wordt en in een groep blijft, is er niets aan de hand. Zo zijn we veelvuldig uitgeweest op Long Street, de bekendste uitgaansstraat, hebben we heerlijk gegeten op de Biscuit Mill, een ‘braai’ meegemaakt en cocktails gedronken in Camps Bay. Er is verschrikkelijk veel te doen in Kaapstad, dus als je wilt kun je de avonden en weekenden goed besteden. Zelf ben ik voornamelijk met de vrijwilligers op stap geweest, erg leuk.

Voor wat betreft de vrijwilligers: ik heb geweldige mensen ontmoet. Stuk voor stuk was iedereen zo hartelijk en toegankelijk en iedereen kon eigenlijk gelijk met elkaar opschieten. Op het moment dat ik op kantoor begon, hebben degenen die daar op dat moment waren ervoor gezorgd dat ik me gelijk thuis voelde. Ik weet ook zeker dat ik echt veel goede vrienden erbij heb, ondanks dat niet iedereen in Nederland woont.

Uiteraard heeft Kaapstad nog veel meer te bieden dan dat ik hier omschreven heb en is er qua werk nog veel meer te vertellen, maar dat mag je zelf gaan ervaren. Tot slot kan ik zeggen dat Projects Abroad, PAHRO, mijn gastgezin, de vrijwilligers en natuurlijk Kaapstad zelf, ervoor gezorgd hebben dat ik een geweldige tijd heb gehad om nooit te vergeten. Het doen van vrijwilligerswerk is één van de beste beslissingen die ik ooit heb genomen.

Groetjes, Melania

Melania Kok

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲