You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Ervaringsverhaal van Minne Perdijk op het natuurbehoud project in Fiji

Minne Perdijk natuurbehoud project in Fiji

Ik ben nu al jaloers als je erover nadenkt om naar Fiji te gaan, om mee te helpen met het haaien beschermingsproject. Je zult de beste tijd van je leven hebben, tenzij je wordt opgegeten door een drie meter lange bull shark die wel zin heeft in een lekker hapje.

Grapje, haaien hebben helemaal geen mensen op hun menu staan. Ze zijn niet eens geïnteresseerd en dat merk je tijdens alle duiken die je gaat maken. Meestal zwemmen ze weg, omdat ze bang zijn voor de bubbels die worden gemaakt door het ademapparatuur of ze zijn meer geïnteresseerd in de gigantisch grote vissenkoppen die tijdens de haaien-voer-duik worden gebruikt. Het probleem is dan ook niet dat haaien een bedreiging vormen voor de mens, maar eerder andersom. Vele haaien worden nog steeds gedood voor haaienvinnensoep. Dit is samen met overbevissing, van de door de haai gegeten vissoorten, een grote bedreiging voor de huidige haaienpopulatie. Het is dus tijd om daar iets aan te doen.

Alleen hoe doen we dat? Ik hoor namelijk de raarste ideeën, wat ik nou in Fiji heb gedaan om de haaien te beschermen, van helpen in een aquarium tot Greenpeace acties om haaien van ‘long lines’ te bevrijden.

Waar alles werkelijk om draait is data. Gegevens worden verzameld door vier duiken per week te maken en hierbij alle gespotte haaien, schilpadden, roggen en bepaalde vissoorten te noteren om deze informatie later in te vullen in drie databases. Dit zijn: eShark, Gobal Shark Campaign en The Great Fiji Shark Count (leuk om even te googelen). De gegevens uit deze databases worden gebruikt door wetenschappers over de hele wereld en hebben daardoor vaak direct een invloed op de bescherming van verschillende haaien soorten op mondiaal niveau.

Minne Perdijk natuurbehoud project in Fiji

Naast het duiken lopen er nog een paar andere projecten. Een daar van is de BRUV, baited remote underwater video. De BRUV wordt voor elke duik te water gelaten en filmt 90 minuten op een locatie waar geen duikers zijn, zo wordt de video niet verstoord door menselijke activiteiten. Weer aan land wordt deze bekeken en worden alle gespotte haaien, roggen, schilpadden en bepaalde vissoorten genoteerd en deze informatie wordt later ook verwerkt in de databases.

Baby bull sharks proberen we ook te spotten. Om de baby bull sharks te vinden gaan we met zijn allen een halve dag de rivier op. Als er een haaitje wordt gevangen wordt er een chip geïnjecteerd, het gewicht en de lengte bepaald en een DNA monster genomen. Helaas heb ik er tijdens mij verblijf geen enkele gezien, maar toen ik het project had verlaten zijn ze overgestapt op een andere methode om de haaitjes te vangen. Wat bleek: toen vingen ze er opeens twee op een dag.

Minne Perdijk natuurbehoud project in Fiji

Ook kom je veel in contact met de lokale bevolking en kom je vaak op scholen. Hier leer je de mensen meer over haaien en de belangen van de haaien in de oceanen en tegelijkertijd leer jij zelf meer over de Fijiaanse cultuur. Andere werkzaamheden die we doen in dorpen zijn mangrove kwekerijen bouwen en onderhouden. Mangrovebossen hebben vele voordelen voor de dorpen en de omringende omgeving, doordat de mangroves bescherming bieden tegen kusterosie en dienen als broedkamers voor vele vissoorten en zelfs voor de baby bull sharks.

Naast je ‘werk’ - werk kan je het eigenlijk niet echt noemen in zo’n mooie omgeving en super gezellige mensen om je heen - heb je twee dagen per week vrij. In deze twee dagen heb je alle tijd om te gaan en te staan waar je wilt en hier zou ik zeker gebruik van maken. In Fiji zijn er namelijk, naast liggen op het stand, genoeg dingen te doen en het is makkelijk om je te verplaatsen. Minne Perdijk natuurbehoud project in FijiHet openbaar vervoer is super goedkoop en rijdt heel regelmatig, doordat heel Fiji zich verplaatst met de bus. Dingen die ik zoal heb gedaan zijn: raften, surfen, hiken, stand up paddel boarden, kanoën, partyen in Suva (tip: breng overdag een bezoek aan de lokale markt), kampvuren bouwen in Sigatoka naast de zand duinen en ga zo maar door. Dit lijkt veel, maar aan het einde van mijn negen weken op het project waren er nog zo veel dingen die ik wilde doen en zien dat ik nog twee weken ben gaan rondreizen. Als meisje van zeventien was dit geen probleem. Fiji is een veilig land met een vriendelijke cultuur, die je na een paar weken op het project goed kent. Ook kom je veel medereizigers tegen, die vind je vooral op de populaire eilandengroep, de Yasawa’s, maar Viti Levu moet je zeker niet over het hoofd zien.

In het kort was mijn verblijf in Fiji een geweldige periode waarin ik super veel heb geleerd en heb gedaan en dat alles zou ik zo nog een keer over willen doen.

Klik hier als je meer informatie wilt over het vrijwilligersproject in dit verhaal

Minne Perdijk

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲