You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal Project in Jamaica door Sabine Harmsen

“Just can’t live a negative way,
make way for a positive day!”

Ik ben Sabine, 19 jaar, uit Nederland. Omdat ik een tijd tussen mijn opleiding had zitten, heb ik er voor gekozen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Voor de ervaring en om lekker even weg te zijn uit Nederland! Ik ben dan gaan rondkijken op het internet en kwam bij Project Abroad uit, koos toen voor Jamaica omdat ik mijn hele leven al gek was van Bob Marley en ik erg nieuwsgierig was naar de cultuur, totaal anders! Heb mij toen aangemeld en werd al snel geplaatst; ik mocht maatschappelijk werkster zijn op een school voor kinderen met een leerachterstand. Dit door verschillende problemen, bijvoorbeeld mishandeling of grote armoede binnen het gezin.

Sabine Harmsen

Toen begon mijn avontuur! Om kwart over vier m’n bed uit om m’n koffer nog een keer goed te checken. Via Londen vloog ik naar Motego-bay in Jamaica, waar Bevin (de taxichauffeur van Projects Abroad) me opwachtte. Een geweldige taxirit door Jamaica; de wegen zijn slecht, maar de taxi’s rijden snel en kennen de weg. Hij heeft me nog even meegenomen naar een restaurant om Jerk Chicken te proeven: heerlijk met een geweldig uitzicht over St. Elizabeth!

Het ontmoeten van mijn hostfamily vond ik erg spannend; kennismaken met het gezinsleven van Jamaica… Ik werd warm verwelkomd met heerlijk eten! Even kennisgemaakt en snel gaan slapen, want de volgende dag werd ik om 8 uur ‘s ochtends opgehaald voor mijn oriëntatiedag. Een rondleiding door het plaatsje Mandeville, mijn werkomgeving bekeken en lekker geluncht en de andere vrijwilligers ontmoet! Thuisgekomen ontmoette ik Laura, een nieuwe vrijwilligster waar ik mijn kamer mee zou gaan delen voor een maand.

p school heb ik veel kinderen geleerd een dagboek bij te houden, want op die manier konden ze hun problemen iedere dag kwijt. De leraren vertelden dat de kinderen soms geen vooruitgang boekten door agressieproblemen. Hen vragen waarom ze agressief gedrag vertonen helpt meer, en de kinderen kwamen later ook vertellen over wat er thuis gebeurd was (dat ze bijvoorbeeld geslagen werden door ouders, nichtjes of neefjes). Dit zijn soms heftige en zeer emotionele dagen waar je erg veel van leert. Het is soms zwaar om te zien dat de leerlingen op school geslagen werden, maar door jouw kennis over te dragen kunnen ze vooruitgang boeken en dat geeft een geweldig gevoel! Onoverwinnelijk!

Sanna Gutjahr

De Jamaicaanse cultuur is indrukwekkend, de eerste paar dagen nam ik alles erg serieus op. Om de minuut wordt er naar je gefloten of ‘withie’ geroepen. Je krijg alle aandacht, wat soms erg lastig is. De mannen vinden het leuk om je te intimideren, en in het begin van mijn tijd in Jamaica ging ik in de aanval of verdedigde ik mezelf. Maar na een tijd kwam ik erachter dat er geen kwaad achter zat en nam ik het op als een grap, wat de Jamaicanen geweldig vonden. Er werd mij op straat verteld dat ze met me gingen trouwen, waar je toch wel van schrikt. Maar ik vertelde hen dat ik wel zou blijven als ze een huis en een auto voor me kochten, waarna ze begonnen te lachen en een leuk gesprek met je aangingen. Jamaicanen zijn erg vriendelijk. Op het eerste gezicht lijkt alles om geld te gaan, maar als je hierdoor heen kan kijken zijn het erg gastvrije en open mensen. Hun dansstijl is ook erg indrukwekkend: het heet ‘daggering’ en dit heb ik nog nooit in Nederland gezien! Je zult je verbazen, want jong en oud doet het!

In het weekend gingen we met een groepje vrijwilligers op reis. Naar Port Antonio of Ocho Rios bijvoorbeeld. Deze plaatsjes liggen aan zee en het is er ook gelijk een stuk warmer. We gingen hier vaak uitrusten door aan het strand liggen of te gaan stappen. In Jamaica heb ik niet alleen leuke Jamaicanen ontmoet maar ook een hechte groep uit Duitsland, Canada, Australië en zelfs een paar mensen uit Nederland. Op reis gaan is daardoor ook een stuk veiliger; vaak ben je met een groep van 6 en kun je verhalen uitwisselen. We gingen vaak met dezelfde taxi en hoewel je dan iets meer betaalde, liet de taxichauffeur (Conrad heette hij) je tijdens de rit ook veel zien en liet hij ons van alles proeven.

Zo kan ik erg veel verhalen vertellen over hoe mijn tijd in Jamaica was, maar het leukste is om het zelf te beleven! Je leert erg veel over jezelf, je leert je staande te houden in een andere cultuur en in een land waarvan je de taal niet spreekt. En je ontmoet nieuwe mensen van over de hele wereld!

JUST GO FOR IT! AND ENJOY EVERY SINGLE DAY!

Lots of love,
Sabine.

Sabine Harmsen

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲