You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Stéphanie Vanderheeren - Natuurbehoud & Milieu, Natuurbehoud project - Haaienbescherming, Fiji

Een van de duiklocaties op het natuurbehoud project in Fiji

Hier aankomen was voor mij het zwaarst. Nooit lang weggeweest van huis, aan de andere kant van de wereld, plots moeten samenleven met een groep van 30 vrijwilligers, privacy opgeven, zware jetlag, volgeboekte dagschema’s waardoor rusten niet echt een optie is … De eerste dagen kreeg ik duiklessen om mijn brevet te halen van ‘Advanced Diver’. Geen mooiere locatie om dit te doen: de prachtige onderwaterwereld doet je al je zorgen vergeten. Op mijn eerste duik zag ik een witpuntrifhaai, karetschildpad, mureen, scheepswrak, prachtige koralen waaruit Nemo mee zat te loeren, en tientallen andere vissoorten in alle kleuren en groottes. De oceaan badend in een stralend zonlicht. Fiji was misschien toch niet zo slecht …

Na de duiklessen kwamen de workshops: hoe vissen identificeren onder water, hoe haaienjongen taggen, het belang van mangroves, waarom haaien beschermd moeten worden… Door de workshops en lezingen begon ik al een beter idee te krijgen over wat we hier allemaal doen om de haaien en ecosystemen te beschermen. We proberen aan te tonen dat het onderwaterleven veel gezonder, diverser en rijker is in beschermde gebieden dan in de gebieden waar gevist wordt. Meer vis maakt op termijn ook de vissers gelukkig die hun familie moeten voeden, dus het zou een win-winsituatie moeten worden. Het geeft voldoening dat we hier een actieve rol in krijgen, en dat de data die we verzamelen gedeeld worden op wereldschaal.

Vrijwilliger Stéphanie nam deze foto van een stierhaai tijdens een duik op het natuurbehoud project

De tweede week begonnen mijn projecttaken, en ik kwam snel in de routine. Op woensdag en zondag duiken we. Het is niet uitzonderlijk om bedreigde diersoorten tegen te komen op deze duiken. Soms botsen we op een zeeslang die zich snel uit de voeten maakt, een gevlekte adelaarsrog die recht op ons afkomt, een stierhaai die langzaam langs ons heen zwemt … Elke drie à vier weken krijgen we de kans om een échte haaienduik te doen: we zakken dan af naar min 30 meter en bevinden ons tussen dertig stierhaaien. Ze lijken gigantisch van zo dichtbij. De eerste keer klopte mijn hart in mijn keel van de zenuwen toen ik het water in sprong, maar – ironisch genoeg – eens ik omringd werd door de haaien, vond ik mijn rust terug. Ze zien er helemaal niet angstaanjagend of agressief uit, en ze zijn zo mooi, om stil van te worden. Het is duidelijk dat deze dieren zeer intelligent zijn, en sterk geëvolueerd in hun roofdiereigenschappen.

Haaien behoren tot de oudste diersoorten op deze aardbol, terwijl mensen groentjes zijn op deze wereld. In de laatste 100 jaar zijn we er al in geslaagd om de oceanen te verzieken. We hebben haaien nodig om de voedselketens in balans te houden, en om het water vrij te houden van ziektes en parasieten. Diersoorten vormen een soort kaartenhuis: haal een kaart weg en alles stort in.

Vrijwilligers helpen bij de herplanting van mangroves

Op maandagen, dinsdagen en donderdagen vervullen we andere taken. Maandag is mangrove dag, dan werken we in de plantage: plastic flessen recycleren en in twee snijden, aarde in doen, mangrovezaad in de aarde planten, en water geven. Daarna geven we de zaden enkele maanden de tijd om te groeien tot ze sterk genoeg zijn om aan de rivierranden te planten. Toegegeven, staan spitten in de aarde in 35°C is niet mijn favoriete dagbesteding, maar wel noodzakelijk. De mangrovebossen vormen door hun dichte begroeiing een veilige haven voor allerlei diersoorten, waaronder haaienjongen. Het vormt een uniek ecosysteem dat van groot belang is voor de biodiversiteit, en kwalijke stoffen uit het water filtert. Mangroves bieden daarnaast ook bescherming tegen tsunami’s. Bovendien werken deze bossen de koolstofuitstoot tegen. Op die manier kan ik de kwalijke uitstoot van mijn vliegtuigvlucht naar en van Fiji toch wat compenseren, niet onbelangrijk. Jammer genoeg verdwijnt elk jaar 1% van de mangroves. Dit komt omdat veel mensen stranden boven bossen verkiezen en gebouwen willen plaatsen aan de kustlijn om meer toerisme aan te trekken. Gevolgen zijn meer vervuiling en minder biodiversiteit. Dit proberen wij tegen te gaan.

Dinsdag doen we meestal wetenschappelijk werk: onderzoek doen rond een bepaald thema (bv. koraalverbleking), data importeren in databases, videomateriaal van onder water bestuderen, posters ontwerpen om mensen te sensibiliseren, noem maar op.

Vrijwilligers helpen bij de herplanting van mangroves

Op donderdag gaan we naar de nabijgelegen dorpen en helpen we waar nodig. Het is hét contactmoment bij uitstek met de lokale bevolking. Fijianen zijn ontzettend vriendelijk en de meesten spreken goed Engels. De taken variëren sterk: van schilderen tot onkruid wieden, lesgeven in de scholen, dansen, riet leren weven, de plaatselijke taal leren, enzovoort.

Zoals je ziet, hebben we dus een druk weekschema. Op vrijdag en zaterdag zijn we vrij om te doen wat we willen. Het geeft ons de kans om de eilanden te verkennen. Vergis je niet: niet alles is hier rozengeur en maneschijn. Fiji is een duur land door de hoge importeerkosten, en de projecttaken kunnen veel energie en wilskracht vragen. Bovendien is het samenleven met 30 vrijwilligers allesbehalve evident, maar het helpt mij groeien als mens. Heel dit project zal voor mij een leerschool voor het leven zijn. Je betaalt er veel geld voor, maar de verrijking die je opdoet is van onschatbare waarde.

“A true conservationist is a man who knows that the world is not given by his fathers, but borrowed from his children.” - John James Audubon

Krijg je van dit ervaringsverhaal ook reiskriebels? Ontdek dan meer over hoe jij ook kunt bijdragen aan het Natuurbehoud project in Fiji.

Stéphanie Vanderheeren

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲