You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Carlien Jansen deed tien maanden lang vrijwilligerswerk in Zuid-Afrika, Tanzania en Ghana!

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Carlien Jansen

Op dit moment ben ik alweer twee maanden terug in Nederland. In oktober vertrok ik met Projects Abroad naar Zuid-Afrika voor het grootse avontuur van mijn leven; tien maanden vrijwilligerswerk! Van kleins af aan riep ik: ’Ik ga later zielige Afrikaanse kindjes helpen!’. Na het behalen van mijn Havo-diploma maakte Projects Abroad mijn droom waar.

In Cape Town werkte ik op een dagopvang voor kinderen in een township. De eerste dag wist ik niet wat ik zag. De mensen leven in hutjes gemaakt van afval en de kinderen lopen alleen buiten rond. De Daycare was een container, de kinderen zaten op de grond terwijl een jonge jongen de pap voor ze inschonk. Toen ik binnen kwam lopen keken er 40 grote bruine ogen mij aan, één jongetje liep naar mij toe en al snel had ik alle 40 kinderen als aapjes aan mij hangen. Ik kreeg een gevoel van binnen dat niet te omschrijven is.

De Daycare werd gerund door locals die streven naar een betere toekomst voor hun township. In de township spelen drugs, alcohol, aids en misbruik een grote rol. Het is in het begin heftig om deze verhalen aan te horen en te zien, maar het geeft je een goed gevoel dat je voor de kinderen wat kunt betekenen. Je haalt ze even uit deze situatie en leert ze dingen waar ze hun hele leven profijt van hebben.

Na de Daycare kwam er een groep jongeren die kwam dansen en life skills leerde. Ik heb
ontzettend veel respect voor deze jongeren gekregen, omdat zij vechten voor een betere
toekomst. Hier kunnen nog heel veel mensen van leren! In de tijd dat ik er was, heb ik veel
verbetering gezien, er kwamen veel vrijwil-ligers waardoor de container flink is opge-knapt!

Naast het werk heb ik heel veel contact gehad met andere vrijwilligers van Projects Abroad. Ik zat in een huis met veel anderen dus het was altijd erg gezellig. Er werden veel Socials georganiseerd dus ik heb in die tijd veel van Zuid-Afrika gezien.

We bezochten vaak dingen, ik heb gebungeejumpt en een safari in Kruger National Park gedaan. Nee, vrijwilligerswerk is heus niet voor ‘geitenwollensokken mensen’ hoor! Het was eigenlijk de bedoeling dat ik tien maanden in Zuid-Afrika zou blijven, maar na twee maanden begonnen mijn handen te jeuken. Ik wilde meer van Afrika zien! Projects Abroad heeft mij heel goed en snel geholpen met het veranderen van mijn koers.

In januari vertrok ik naar Tanzania. Onderweg naar mijn host family keek ik echt mijn ogen uit, dit is een heel ander deel van Afrika. De wegen waren onverhard, er liepen geiten en kippen en de mensen hadden gekleurde gewaden aan en emmers water op hun hoofd. Bij mijn host family was ik de allereerst vrijwilliger en ze waren heel erg zenuwachtig. In huis hadden we alleen soms elektriciteit, we hadden geen stromend water en de wc was een gat in de grond. De eerste maaltijd was echt typisch Tanzaniaans en we aten met onze handen. Ik vond het geweldig, dit is echt een avontuur!!

Mijn project was een weeshuis voor pasgeboren babies tot drie jaar. Ik kon er lopend heen en onderweg kwam ik aapjes tegen en heel veel locals die met mij wilden praten. Ze spreken vaak niet goed Engels dus ik heb Swahili geleerd, ontzettend leuk om de reactie te zien als jij ze groet in het Swahili. Het weeshuis zag er erg mooi uit. Er was een speciale kamer voor pasgeboren babies. Daar liggen dan hele kleine babies, die er vaak slecht aan toe zijn omdat er niet of slecht voor hen is gezorgd. In het weeshuis werken veel Nannies, maar ze hebben de vrijwilligers hard nodig met het voeden van de babies en het spelen met de peuters. Het leukste vonden ze als we met de kids naar het speeltuintje vederop gingen, dan kon hun dag niet meer stuk!

Elke donderdag gingen we met alle vrijwilligers uit eten. Daar keken we al de hele week naar uit, want dan aten we weer eens westers eten. Ik heb ook een keer met mijn huisgenootje gekookt. Mijn host family wist niet wat ze zagen toen wij spaghetti en hamburgers hadden gemaakt.

Wat ook een hele ervaring was, is dat ze in Tanzania erg gelovig zijn. Elke zaterdag gingen we een paar uur naar de kerk. Ik had een Afrikaanse jurk laten maken, die ik dan aan moest. De locals straalden dan helemaal als ze mij zagen!

Na ruim drie maanden was mijn tijd in Tanzania voorbij en vloog ik naar Ghana. Ik woonde in de Akuapem Hills, midden in de bergen met uitzicht op de grote stad Accra. Het enige vervoersmiddel zijn kleine taxi’s en tro tro’s. Dit zijn kleine busjes (vaak van Nederlandse schildersbedrijven) die opgepropt zijn met mensen, maar ook geiten, kippen en stinkende vis. Zo’n ritje was alles behalve comfortabel, maar ik kon er echt van genieten. Net als de markt, een vaste prijs kennen ze niet dus er wordt zelfs om een trosje bananen hard onderhandeld. In het begin vond ik dit helemaal niks, maar na een tijdje maakte ik er een spel van; het was het voor mij echt een kunst om zo goed mogelijk te onderhandelen.

Na een aantal dagen kennen de mensen in het dorp je ook wel aangezien je één van de weinige Obruni’s ( blanke) bent. In Ghana werkte ik bij een dagopvangcentrum dat eigenlijk een basisschool was. Ik hielp daar met lesgeven. Ik verzon liedjes met bijpassend dansje en leerde de kids tellen en het alfabet. Elk kind had dan een eigen krijtbordje en krijtje. De kleuren leerde ik ze met ballonnen opblazen en toen ik met bellenblaas aankwam, gingen ze helemaal uit hun dak. Het doet me dan zo veel plezier om ze zo blij te zijn met eigenlijk iets heel kleins.

Mijn laatste dag op dagopvangcentrum werd ik aangekleed als een echte Afrikaanse vrouw, kreeg ik een baby op mijn rug gebonden en leerde ik met een emmer op mijn hoofd lopen. Deze dag zal ik nooit vergeten! Toch was dit ook een hele moeilijke dag, want het betekende dat ik terug naar Nederland ging. Natuurlijk keek ik enorm uit naar mijn familie, vrienden, een douche, een lekker bed en geen rijst, maar ik ging dit ‘’nieuwe leven’’ enorm missen. In Afrika stond ik elke dag met een grote glimlach op en die glimlach hield ik de hele dag. Uiteraard heb ik ontzettend veel narigheid om mij heen gezien en dat doet ook heel veel zeer. Ik heb een jaar van mijn leven gegeven om mij voor deze mensen in te zetten en nu is het tijd om te gaan studeren.

Ik heb in Afrika een enorm mooie tijd gehad. Ik heb heel veel gedaan, gezien, maar vooral veel geleerd. Het was allemaal heel indrukwekkend en dit is een ervaring die niemand mij ooit nog afpakt! Ik raad daarom ook echt iedereen aan om vrijwilligerswerk te gaan doen! Ik vertel enorm graag over mijn ervaringen dus je kunt voor vragen altijd terecht bij carlienjansen@live.nl

Projects Abroad BEDANKT!

Groetjes, Carlien

Carlien Jansen

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲