You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Janine Cobelens - Sri Lanka - sociaal project – 3 maanden

Op maandag vijf maart stond ik daar dan, aan de andere kant van de gate en klaar om mijn vliegtuig te pakken naar een groot avontuur! Ik zou voor drie maanden in Sri Lanka gaan werken, en ondanks dat ik er heel erg veel zin in had, besefte ik toen wel even dat ik dit helemaal alleen ging doen wat het toch wel spannend maakte! Ik was immers nog nooit buiten Europa geweest en nooit langer dan een week alleen weg geweest, dus dit was even totaal iets anders.

Gelukkig verliep mijn vliegreis prima en de volgende dag om half negen landde ik dan in het prachtige Sri Lanka. Vanaf het eerste moment dat ik dit land zag, vanuit mijn vliegtuigraampje, was ik al compleet verliefd op dit eiland! Zo mooi dat het er alleen al van boven af uit zag met alle palmboomstranden, huisjes, vissersbootjes en al het groen!

Op het vliegveld werd ik zoals verteld opgewacht bij een taxibedrijf, waarna ik (na eerst een shock van het aan de ‘verkeerde’ kant rijden van de weg gekregen te hebben) gebracht werd naar mijn hotel. Dat was overigens niet de enige shock, want al kende ik alle foto’s en filmpjes wel van het drukke straatleven in Azië, om er zelf middenin te zitten was wel even spannend! Toeterende auto’s (en ze toeteren ook echt om elke reden hier), scooters, tuktuk’s, fietsers met kilo’s fruit achterop hun fiets, koeien; werkelijk alles is te vinden op de straat!

Tussendoor nog even een stop gemaakt bij het kantoor van Projects Abroad waar ik heel warm werd ontvangen en aan iedereen meteen voorgesteld. Daar werd me overigens ook verteld dat er nog een ander meisje, Mie, op diezelfde dag was gearriveerd en ook in het Tropic Inn Hotel verbleef. Met haar en Chane heb ik toen gedineerd (na drie maanden was ik nog niet gewend aan het pittige eten), en de dag erna heb ik met Mie Colombo wat verkend, aangezien we nog een dagje moesten wachten met naar ons gastgezin gaan. Toen bleek ook nog dat Mie en ik in hetzelfde gezin zaten en hetzelfde werk gingen doen! Daar was ik blij mee want het was toch wel even spannend, in een vreemd land, helemaal alleen.

Janine Cobelens - Sri Lanka - sociaal projectDie dag daarna werden we ’s ochtends om 6 uur opgehaald door Charley en Chane en zijn we vertrokken naar Galle waar we in de middag ons gastgezin hebben ontmoet. Er verbleven ook nog wat andere vrijwilligers in het huis waar ik veel mee ben omgegaan. Mijn gastgezin was echt geweldig! Ik had geen betere ‘vervanger’ voor mijn moeder kunnen hebben dan deze vrouw, ze maakte het heerlijkste eten en liet ons meer dan thuis voelen! De vader van het gastgezin werkte bij de politie en heb ik helaas niet heel veel gezien. Ze hadden samen twee kinderen, een jongen en een meisje van negen en elf jaar. En wat een gesprekken heb ik met het meisje gevoerd! Ze kon zo goed Engels praten dat we meestal na het avondeten nog een half uur zaten na te tafelen en te praten. De laatste avond van mijn verblijf in Sri Lanka hebben we een ‘westers’ diner voorbereid, met de jongen, het meisje, een andere vrijwilliger en ik. Super leuk hoe de familie open stond voor onze westerse cultuur, en ook mij hebben ze heel veel geleerd over hun cultuur!

Ik zou voor drie maanden gaan werken bij een institutie met verschillende weeshuizen voor kinderen. Er was onder andere een pre-school en een Girls Home (voor misbruikte meisjes), maar de plaats waar ik het meest gewerkt heb is het weeshuis voor de jongere baby’s. Gelukkig konden de andere vrijwilligers die er al langer zaten mij allerlei handige dingen uitleggen over het werk in het weeshuis, en dat had ik wel nodig. Toen ik er namelijk de eerste dag kwam om te werken wist ik echt niet wat ik moest doen. Met de vrouwen die daar werkten heb ik namelijk niet heel veel contact gehad. Er zaten er een paar tussen waar ik af en toe mee heb gesproken, maar dat ging behoorlijk lastig aangezien ze vrij weinig Engels konden spreken. Het was leuk dat er zoveel andere vrijwilligers werkten, ook van andere organisaties, de eerste paar werken waren we bijna met zijn tienen. Dat zorgde voor een leuke sfeer!

Mijn werkdagen waren meestal vijf dagen per week, van ’s ochtends half acht tot twaalf uur. Twee à drie keer per week ging ik ook terug in de middag om te werken van drie tot vijf uur. De middagen waren vooral heel veel verschonen, knuffelen en spelen met de kinderen. Want de liefde hebben ze zo hard nodig! In de ochtend was het meestal wat drukker, veel vieze luiers en rond de tijd dat ik er was moesten alle baby’s gevoed worden, maar natuurlijk was er altijd tijd voor wat knuffelen en spelen! Ook heb ik een aantal keer in de pre-school gewerkt. Ik had wat spullen meegenomen, schriftjes, stickers, potloden, kleurplaten, enz., en die heb ik daar ook uitgedeeld. Geweldig om te zien hoe blij de kinderen daarmee waren! En de lerares kon ook echt wel wat hulp gebruiken, zo’n aardige vrouw maar wat had ze het altijd druk!

Janine Cobelens - Sri Lanka - sociaal projectToch heb ik de meeste tijd met de baby’s doorgebracht, want ook daar hadden ze de hulp hard nodig. De laatste twee maanden was het wat rustiger in het weeshuis qua vrijwilligers en was er dus meer werk te doen. Maar het is het allemaal zo waard! Ik voel me heel standaard als ik dit zeg, maar alle glimlachjes van de gezichtjes maakten elke dag weer geweldig, hoe zwaar het werk af en toe ook was! Ik had me van te voren voorgenomen om niet teveel gehecht te raken aan alle lieve kinderen, maar dat bleek na de eerste dag al een onmogelijke opgave te zijn. Het kan niet anders dan dat je enorm om ze gaat geven en van ze gaat houden! Het zijn werkelijk de meest lieve en vrolijkste kinderen die ik in mijn leven ben tegengekomen!

Het leuke van mijn reis met Projects Abroad vond ik dat ik naast het vrijwilligerswerk ook nog ruim de tijd had om veel van het land te zien! Ik heb vrijwel elk weekend een trip gemaakt, en doordeweeks was er ook genoeg tijd om ‘s middags na een ochtendje werken lekker naar het strand te gaan. Doordeweeks gingen we meestal naar Unawatuna, dat was lekker dichtbij en meestal zagen we daar de rest van de vrijwilligers ook.

Janine Cobelens - Sri Lanka - sociaal projectOok heb ik in mijn laatste maand nog een weekje gereisd met een andere vrijwilliger, en daardoor heb ik de kans gehad om bijna alles gezien te hebben van Sri Lanka wat ik wilde zien! En dat is ook echt een aanrader, want dit land is zo verschrikkelijk mooi dat ik ontevreden zou zijn vertrokken als ik niet zoveel had kunnen bekijken van het land.

Maar ook na drie maanden was ik nog lang niet klaar om terug te gaan naar huis, ik had zo graag nog langer willen blijven!

Voordat ik mijn reis boekte twijfelde ik enorm of drie maanden niet te lang zou zijn, maar het was eerder te kort dan te lang. De tijd vliegt echt om als je daar zit, en als ik terug kijk voelt het alsof ik er maar drie weken ben geweest..

Ik heb ontzettend veel geleerd van deze drie maanden, niet alleen over mezelf maar ook over een prachtig land met een totaal andere cultuur dan ik hier in Europa ken. Ook heb ik zo ontzettend veel nieuwe mensen ontmoet! Vrijwilligers van over de wereld, in drie maanden tijd ben ik twee Nederlandse vrijwilligers tegengekomen en dat was voor mij meer dan genoeg. Ik heb zo genoten van alle internationale contacten waardoor je ook veel meer leert over andere landen (en je Engels gaat er een stuk op vooruit, ik had zelfs moeite om volledig kloppende Nederlandse zinnen uit te spreken toen ik na drie maanden Sri Lanka werd opgehaald op Schiphol door mijn familie en vrienden!).

Maar niet alleen heb ik veel vrijwilligers ontmoet, ook met de plaatselijke bevolking heb ik veel tijd doorgebracht! Ondanks dat ik af en toe helemaal gek werd van het gestaar (‘Heb ik iets raars aan? Zit mijn haar niet goed? Oh nee, ik ben natuurlijk wit.’) en de vragen ‘Where are you from?’, ‘Where are you going?’, ‘You like Sri Lanka?’, heb ik heel veel lieve Sri Lankanen ontmoet die ik nooit zal vergeten!

Al met al heb ik echt de meest drie fantastische maanden gehad die ik maar had kunnen wensen! Ik zal alle lieve mensen die ik heb ontmoet nooit vergeten en alle kinderen van het weeshuis zitten voorgoed in mijn hart! Ik weet zeker dat ik nog een keer terug zal naar het allermooiste land ter wereld! Zoals ze in Sinhala zeggen: Mama Sri Lankawata adarei! ;)

Groetjes, Janine

Janine Cobelens

Dit ervaringsverhaal kan verwijzingen bevatten naar het werken in of samenwerken met weeshuizen. Lees hier meer over het huidige beleid van Projects Abroad ten aanzien van vrijwilligerswerk in weeshuizen en de overgang naar gemeenschapsgerichte opvang voor kinderen.

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲