You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Bouwproject in Zuid-Afrika door José Robbe Heijkamp

Mijn moeder was lange tijd donateur van een stichting die hulp verleende aan ziekenhuizen in Afrika. Zij kreeg dan per kwartaal een dun boekje met zwart/wit foto’s van zusters in witte jurken met een kapje op hun hoofd. Zij verpleegden zieke kinderen en als kind droomde ik wel eens om ook zo’n zuster te zijn.

Dit gaat over 40 jaar geleden en inmiddels ben ik verpleegkundige, heel wat jaren ouder, mijn moeder overleden, maar door een gespreksgroepje vorig jaar toch weer op het idee gebracht te gaan werken in Afrika.

Ik ben gaan zoeken op internet en kwam uit bij Projects Abroad. Om verschillende redenen wilde ik niet (meer) verplegen in Afrika en ook het werken met kinderen op crèches of scholen trok mij niet meteen aan. Toen viel mijn oog op een bouwproject in een township in Kaapstad en dat leek me wel iets. Er stond bij dat iedereen welkom was op dit project en na een telefoontje met het kantoor in Nederland werd bevestigd dat ook leeftijd geen rol speelt, als je maar gezond bent. Dat ben ik, dus met mijn 53 jaar moest dat kunnen.

Zodoende zat ik op een bepaald moment in het vliegtuig op weg naar Kaapstad, waar ik werd opgewacht door Denver die mij naar mijn gastgezin bracht. Alles verliep zoals afgesproken; de kennismaking met het gezin en andere vrijwilligers, de introductie met veel waardevolle informatie.

Het bouwproject vond ik uitstekend. Men is er bezig een crèche te bouwen voor kinderen van 0 tot 4 jaar. Gewoonlijk banjeren deze kinderen door de township, maar dat is geen veilige plek dus besloten een paar vrouwen om een crèche op te zetten om tenminste enkele kinderen voor de gevaren van de township te behoeden.

Tijdens mijn tijd op het bouwproject bouwden we ruimtes met stenen muren, wat best bijzonder is in een omgeving waar alles van afvalmateriaal gemaakt wordt. Onder de bezielende leiding van Deen werden zakjes met zand gevuld, gestapeld en gepleisterd. De werkplek is erg gezellig, de vrouwen en kinderen zijn dicht bij je in de buurt. Op het terrein woont een gezin, de man helpt ook een enkele keer mee. En aan het eind van de werktijd, even spelen met de kinderen.

De township maakte een grote indruk op mij. De eerste paar dagen had ik echt het gevoel dat dit werk zinloos was. De problemen zijn zo groot, de township is zo groot en je zou iedereen willen helpen. Maar dat kan niet. Dus heb ik voor mijzelf de volgende slogan bedacht: elk steentje is er eentje! Vrijwilligers steunen elkaar daarin ook enorm. Iedereen heeft wel een moment dat ie het even niet zit zitten.

En ik, als oudere vrijwilliger, werd overal even enthousiast ontvangen; op het kantoor, op de bouwplaats, bij de jonge vrijwilligers. Ik heb niet altijd mee gedaan met de jongeren – uitgaan tot diep in de nacht bijvoorbeeld liet ik aan me voorbijgaan –, maar dat werd ook gerespecteerd. Ik heb er een zeer positief gevoel aan over gehouden. Wat mij het meest is bijgebleven is het dagje naar het strand met iedereen van de crèche en de bouwpaats! 35 kinderen in twee busjes en 35 happy meals op het strand: een ervaring apart. En dat in de winter van Zuid-Afrika!

Groetjes,

José

José Robbe Heijkamp

José Robbe Heijkamp

José Robbe Heijkamp

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲