You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Sociaal project in Tanzania door Karoline Peeters

‘Ik doe het! … Of nee, misschien toch beter niet… Jawel, ik ga ervoor!...Zou ik het wel doen?’…

Weken, maanden en eigenlijk zelfs jarenlang spookten deze gedachten door mijn hoofd. Elke keer opnieuw voelde ik het kriebelen, maar elke keer opnieuw was er wel ergens een reden om het niet te doen of om het op z’n minst nog even uit te stellen. Totdat ik in november vorig jaar, na urenlang rondsurfen op het internet op zoek naar informatie, de knoop doorhakte: ik zou in januari vier weken vrijwilligerswerk gaan doen in Tanzania!

Omdat het zo kort dag was, maakte ik me in het begin wel wat zorgen over de haalbaarheid van mijn project. Ik hoopte maar dat ik alles op tijd in orde zou krijgen want minder dan twee maanden nadat ik me had ingeschreven, zou ik al aan het werk zijn in Tanzania. Gelukkig bleek mijn vrees helemaal ongegrond dankzij alle hulp en de goede organisatie bij Projects Abroad.

Karoline Peeters  -  Sociaal project in Tanzania

Op 5 januari was het dan zover. Om 6 uur ’s morgens stond ik gepakt en gezakt én doodnerveus op de luchthaven. Ik had al wel eerder verre en lange reizen gemaakt, maar nog nooit alleen en net dat maakte het allemaal nog dat tikkeltje spannender. Want spannend is het, dat kan ik niet ontkennen.

Een emotioneel afscheid en een paar keer diep ademhalen later, zat ik op het vliegtuig richting Istanbul. Nu was het echt, er was geen weg terug. Na bijna een hele dag wachten in Istanbul, kon ik dan eindelijk verder richting Kilimanjaro Airport. Toen ik daar rond 2 uur ’s nachts (plaatselijke tijd, want het is twee uur later in Tanzania) aankwam, drong het nog maar eens tot me door aan wat voor een avontuur ik begonnen was en natuurlijk begonnen toen ook de zenuwen weer door mijn keel te gieren. Gelukkig werd ik een klein uurtje en een taxiritje later hartelijk ontvangen door mijn gastgezin.

Karoline Peeters  -  Sociaal project in Tanzania

De vier weken die daarna volgden zaten vol avontuur, nieuwe ontmoetingen, prachtige ervaringen en mooie vriendschappen.

Overdag werkte ik in Good Hope of Winners, een kinderopvang en kleuterschooltje in USA River. In de voormiddag kregen de kindjes les en was het mijn taak om de plaatselijke leerkracht te ondersteunen. Dit hield dan bijvoorbeeld in dat ik de kinderen hielp met het maken en verbeteren van hun oefeningen (Niet altijd even makkelijk want sommige kinderen zijn nog maar 2 of 3 jaar en zouden in plaats van te moeten leren lezen en schrijven, naar hartenlust moeten kunnen spelen).

Karoline Peeters  -  Sociaal project in Tanzania

In de namiddag was het dan tijd voor plezier. Met de kindjes puzzelen, kleuren, boekjes lezen of gewoon wat ravotten en knuffelen, het was steeds een leuke afsluiter van de dag.

Soms trok ik er ook op uit om eten te gaan kopen of uniformen te laten maken voor de kinderen of ik hielp met koken, eten geven of afwassen.

Elke dag gaf ik ook wat computerles aan de leerkracht op school. Samen met mijn medevrijwilliger had ik een laptop en printer voor de school gekocht. Voor hen was dat een hele stap vooruit maar ze wisten absoluut niet hoe zo’n ding nu net werkt. Wij ontpopten ons dus al snel tot computerspecialisten en leerden hen de kneepjes van het vak.

Eigenlijk zag elke dag er anders uit met telkens wel weer iets nieuws om te doen. En hoe klein de taken die ik deed voor mij soms leken, voor de school en de kinderen was het vaak een enorme hulp.

Karoline Peeters  -  Sociaal project in Tanzania

Wanneer ik ’s avonds thuiskwam werd ik altijd met open armen ontvangen door mijn gastgezin. Ik moest de poort nog maar opendoen of mijn Afrikaanse ‘broertjes en zusje’ kwamen al op me afgelopen. Meestal speelde ik nog wat met hen of deed ik een ‘Afrikaans wasje’ (moest de wasmachine thuis het ooit begeven, ik weet me wel te redden). Daarna schoven we dan allemaal aan tafel voor een typische Afrikaanse maaltijd met heel veel rijst, rijst en rijst.

Mijn weekends kregen meestal in de loop van de week vorm. Op donderdag was er bijvoorbeeld elke week een social waar alle vrijwilligers op uitgenodigd waren en dat was de ideale gelegenheid om samen met andere vrijwilligers plannen voor het weekend te smeden.

Ik trok op safari naar de Ngorongorokrater en naar Serengeti National Park, ik kon prachtige watervallen bewonderen, ving een glimp op van de Kilimanjaro en bezocht een authentiek Maasaidorp. Stuk voor stuk prachtige ervaringen!

Voor wie nog twijfelt, vat ik het even kort samen: een buitenlands vrijwilligersavontuur geeft je eigenlijk de kans om te proeven van ‘the best of both worlds’. Je leert de plaatselijke cultuur en bevolking kennen zoals ze echt zijn en tegelijkertijd kan je af en toe ook gewoon eens lekker de toerist uithangen. Beter kan niet, toch?!

Karoline Peeters

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲