You are from: United States, Go to our American website.

Projects Abroad

Natuurbehoud project in Zuid-Afrika door Marije Leurink

Marije Leurink

Waarom Afrika? Dit is altijd een vraag die achteraf gesteld wordt door vele mensen. Na twee jaar Schoevers College en nog niet wetend wat ik daarna zou moeten gaan doen was het tijd voor een tussenjaar. In eerste instantie ben ik alle opties gaan bekijken. Wat wil ik, hoelang wil ik, waar wil ik heen en welk project of welke projecten kan ik daar doen?

Marije Leurink

Achter mijn keuze zit een leuk verhaal. Toen ik 12 jaar was heb ik met mijn familie een rondreis gemaakt door Kenia. Dat land met haar onwijs mooie natuur en dieren is me altijd bijgebleven. En het is een land waar ik zeker nog een keer naar toe ga. Twee jaar later ben ik opnieuw met mijn familie op reis gegaan, ditmaal naar Vietnam. Een totaal ander land en een totaal andere cultuur. Vietnam heeft op een andere manier indruk op me gemaakt.

Marije Leurink

Uiteindelijk heb ik mijn keuze gemaakt, het werd Afrika en niet Azië. Om de eenvoudige reden dat ik erg graag terug wilde naar het oh zo mooie Afrika met haar mooie natuur en dieren. Dan ga je kijken welke landen zijn er veilig en in welke landen wordt Engels gesproken. Want dat was een tweede doel van dit jaar, het verbeteren van mijn Engels.

Omdat ik 4 maanden op reis wilde heb ik gekozen voor het Dier- en Natuurbehoud Project in Botswana voor 3 maanden en daarna nog 1 maand in Kaapstad, Zuid – Afrika, het Sociaal Project.

Marije Leurink

Ik ben op maandag 13 februari vertrokken. In Polokwane, stad in het noorden van Zuid-Afrika, werd ik opgehaald door een driver van Projects Abroad Botswana, Deon. Hij bracht me naar de grens van Zuid-Afrika en Botswana, wat ongeveer 2 uur rijden was. Hier, op de grens van beide landen werd ik vervolgens opgehaald door een van de stafleden van Koro Camp, waarna het nog 2 uur rijden naar het kamp was. In het kamp aangekomen zie je een aantal tenten verspreid staan tussen een paar kleine stenen gebouwen. Ik ging van sneeuw en een temperatuur van -10Cº naar een strak blauwe lucht en een zonnetje en +30Cº wat een enorme omschakeling was.

Je slaapt in ruime en mooie tenten. Er waren 2-persoonstenten en 6-persoonstenten, met in de 2-persoonstenten twee aparte bedden en in de grote 6-persoonstenten drie stapelbedden.

Marije Leurink

En dan de vrijwilligers die ik ontmoet heb; in het begin waren het er meer dan 20 met allerlei verschillende nationaliteiten en dan denk je, hoe ga ik al die namen uit mijn hoofd leren. Maar gelukkig gaat dat vanzelf.

De vrijwilligers waren allemaal geweldig. Iedereen verkeerd in dezelfde positie, allemaal nieuwe mensen in een totaal andere omgeving dan thuis en dat maakt het voor iedereen makkelijk maar soms ook moeilijk. En als het je soms te veel is dan kun je je gelukkig terugtrekken in je eigen tent. Je leert de andere vrijwilligers goed kennen en degenen die ik ontmoet heb zijn allemaal mijn vrienden/vriendinnen geworden. Ze zijn allemaal zo aardig en je zit toch een bepaalde periode met elkaar in het kamp. Afscheid nemen is vaak dan ook wel erg zwaar.

Marije Leurink

Het weer was gedurende 1,5 tot 2 maanden erg mooi. Je kon eigenlijk niet in de zon liggen tussen 13.00 -15.00 uur omdat het dan te warm was. Ik merkte met name in mijn laatste week dat het weer aan het veranderen was. ’s Ochtends werd het een stuk frisser, en ook ’s avonds koelde het sneller af.

Een normale dag startte in de ochtend tussen half 7 en 8 uur. Dit was afhankelijk van welke activiteit je ging doen. Soms moesten we zwaar lichamelijk werk doen (denk hierbij aan ijzerdraad verwijderen of een dam bouwen) of activiteiten die wat minder lichamelijk werk. Dan werkten we tot een uur of 11 (ook dit hing weer af van de activiteit die je ging doen) en gingen terug naar het kamp.

’s Middags tussen 11.00 uur en 15.00 uur hadden we een vrije middag, je kon bijvoorbeeld wat bijslapen, een boek lezen, kaart spelletjes spelen met andere vrijwilligers of zwemmen. Halverwege de middag rond een uur of 15.30 uur startte weer een activiteit wat vaak niet een zwaar lichamelijke activiteit was.

Marije Leurink

Alle activiteiten die we deden vond ik erg leuk en nuttig. De stafleden vertelden meestal iets over de geplande activiteiten (wat en waarom). Je moet er vanuit gaan dat je minimaal een uur vanuit het kamp rijdt naar de plek waar activiteiten plaats vinden. En dan natuurlijk een uur ook terug naar het kamp. Het dichtstbijzijnde dorp was ongeveer 2 uur rijden en een grotere stad was ongeveer 4 uur rijden. Als er dus een “social” (gezelligheidsactiviteit) werd geplant dan moest we dat ruim van te voren doen. Er waren niet zo heel veel socials, dit omdat er lang gereden moest worden, het een grote groep was en vervoer vaak een probleem was.

Tips:

Ik zou dit project zeer aanraden aan iedereen die het geweldig vindt om een prachtige natuur om zich heen te hebben en daar min of meer een onderdeel van uit te maken. Realiseer je wel, dat de eenvoudige faciliteiten het ontbreken van internet en zeer beperkt 06 – bereik echt even wennen is.

Groetjes, Marije Leurink

Marije Leurink

Dit verhaal is een persoonlijke ervaring van een vrijwilliger op dit project en dus een momentopname. Houd er rekening mee dat jouw ervaring hiervan af kan wijken. Onze projecten veranderen constant, omdat we inspelen op de lokale behoefte en we voortborduren op de behaalde resultaten. Ook verschillende weersomstandigheden kunnen de ervaring beïnvloeden. Lees meer over wat je kunt verwachten van dit project of neem contact met ons op voor meer informatie.

Terug naar de ervaringsverhalen

Jongerenreizen Campaign 2018

Volg de RSS feed

Volunteer Stories Feed

Vertel jouw vrienden over deze pagina:

Terug naar boven ▲